B(art)log

inpakken en uitpakken

2011-08-13T15:50:00.002+02:00

zo, daar zit ik dan op mijn kamer, euh.... mijn oude kamer
Ik ben bij mijn ouders, bezig om nog mijn boeken, administratie, aantekeningen etc.. in te pakken en mee te nemen naar mijn huisje.
En af en toe kijk ik eens in wat het voor aantekeningen zijn.
Zo heb ik net een map geopend met aantekeningen van vlak voordat ik op DTS ging, naar Nieuw Zeeland.
pfffff...... gebeden van vrienden, indrukken, woorden, profetieën .... en dat dan 7 jaar geleden....
Een aantal van die woorden blijven maar terug komen...
Wat dat met me doet..... heel precies kan ik je dat niet vertellen.
Maar, het is wel een aanrader om woorden die je krijgt van anderen op te schrijven en te bewaren zodat je ze af en toe opnieuw kan lezen. Niet als juridisch bewijs materiaal .... zo van maar God hier staat dat.... en nu is het nog steeds niet zo ver..

Wat ik tegenkom is een beeld van mijzelf,de passie... het verlangen wat anderen in mij zien.... wow..... en het motiveert om deze weg te blijven gaan. Geen idee wat er gebeuren gaat, hoe en of mijn dromen werkelijkheid worden..... Maar als je terugleest hoe God door je heen straalt.... ja dan wil ik dat blijven doen.

Ow, en dit is niet alleen naar aanleiding van die ene map... ik ben afgelopen week ook nog boekjes tegengekomen van mij jaren bij YFC van de diverse woongroepen..... enzo...

Komende week heb ik vakantie, tijd om ...... ja.... hierdoor heen te gaan, te relaxe samen met vrienden. Tijd voor mijzelf en God, tijd om vooruit te kijken samen met God :-)

en tijd om troep op te ruimen, letterlijke troep (PS2 muizen, oude zip-diskettes, ps2 kabels, cd's, oude toetsenborden etc.....)

Verhuisd

2011-08-05T09:33:00.001+02:00

Vandaag is het dan zover, verhuisd. Yup. Echt waar.
Vanaf vanavond woon ik in mijn nieuwe stulpje.
Nog niet alles is over,en ook nog niet alle kamers zijn ingericht.

Het heeft even geduurd, maar na ruim 3,5 jaar bij mijn ouders gewoond te hebben, woon ik weer op mijzelf.
Pa en Ma, bedankt voor de gastvrijheid.

Zo'n 3,5 jaar geleden kwam ik terug uit Denver. Waar ik toen 6 maanden gewoond heb. Financïeel was het minder, vanwege een schuld die ik bij het UWV had. Niet door mijn schuld, maar ik moest er wel voor boeten.
Vorig jaar mei kon ik het af betalen, en nu ... een jaar later woon ik weer op mijzelf.

Waar ik over een jaar ben... geen idee.... misschien op één van de plekken op mijn verhuiskaart. (of mij aan het voorbereiden....)....
Nu genieten van deze nieuwe plek....

2011-07-15T21:20:00.000+02:00

een weekje verder.
En veel gebeurd. Het huisje schiet aardig op. Ik zit nu op mijn bank, in de woonkamer die vandaag bijna helemaal gesausd is. Het begin langzaam maar zeker een eigen plekje te worden.
Maar zoals ik al schreef veel gebeurd, een nacht tot half 5 gewerkt, gaaf optreden van vrienden gezien, gehoord dat je beste vriend komende maandag onder het mes gaat, confrontatie met mijn eigen energie grenzen, stapje verder in slaap onderzoek etc....
Ow.... en afgelopen maandag erg lekker geoefend met de band voor komende zondag in de dienst.

Morgen ergens anders behang aftrekken, mijn huisje even laten voor wat het is.
Maandag verder in mijn eigen huisje en veel bidden tijdens en rond de operatie van mijn vriend.

Wat betreft het slaap onderzoek, in september moet ik 1 nacht slapen met een kastje en een boel draadjes om mij heen. Dat kastje gaat dan van alles meten terwijl ik slaap. Hopelijk kan de arts dan later vaststellen hoe ik slaap en of daar een oorzaak zit met mijn moeheid.....

Maar goed dat is pas september, nu de komende weken, mijn plekje opknappen, verhuizen, etc.....
en vakantie plannen ....

Schatkist

2011-07-10T17:02:00.001+02:00

Zittend in een woonkamer, spullen om mij heen, oude gordijnen, plint, bankstel.... Ik zit op de grond van mijn nieuwe woning. Het is nog niet af, er staat nog 200 m2 te wachten op nieuwe verf....
Maar toch mijn plekje.
Afgelopen vrijdag heb ik mijn spullen uit de opslag in Utrecht gehaald. Het heeft er 4,5 jaar gestaan. Droog, donker.... Wachtend.....
En nu staat het hier opgepakt in een kamer, sommige dozen uitgepakt.... Andere dozen even bekeken....boeken, servies, glazen, lampen, kabels, floppies..... En..... En.... Een schatkistje...

Niet een echte.... Voor mij is het waardevol , voor iemand anders zit er alleen maar wat papiertjes in.... Niks van waarde.....

De schatkist was een idee van Charissa tijdens mijn diaconaal medewerkers jaar van YFC ( heet nu het actionyear... Dacht ik )
Aan het eind van dat jaar ( juni 2001).... Kregen wij ( de bewoners en vrijwillgers van YFC) een plastic kistje. Daarin konden we allerlij dingen in opbergen. En we schreven op papiertjes wat we in de ander zagen.....

Nu 10 jaar later neem ik ze weer eens door...... Leuk.... Erg tof....
Een bandana van flevo tent NR 15, papiertjes met teksten, bedankbriefje van een tiener van het zeilkamp waar ik mocht staffen.... , een schildpadje uit China..... 1 voor 1 toffe herinneringen....
En 19 steentjes, één voor elke jaarvrijwilliger van YFC 2000/2001 ( dia en thea )....

Een kistje vol met schatten..... Zo nu maar weer even opbergen.....

Location:Fluweelplein 16, hengelo

I mourn the loss

2011-05-02T22:56:00.002+02:00

Een oud collega schreef onderstaand citaat op Facebook,..... hoef er denk ik weinig aan toe te voegen

"I mourn the loss of thousands of precious lives, but I will not rejoice in the death of one, not even an enemy. Returning hate for hate multiplies hate, adding deeper darkness to a night already devoid of stars. Darkness cannot drive out darkness: only light can do that. Hate cannot drive out hate: only love can do that."

- Martin Luther King

edit:
het blijkt dat bovenstaande quote niet correct is.... zie deze site
http://www.washingtonpost.com/blogs/blogpost/post/martin-luther-king-jr-misquoted-after-osama-bin-laden-killed/2011/05/03/AFNKPjfF_blog.html

-------

"Do you think that I like to see wicked people die? says the Sovereign LORD. Of course not! I want them to turn from their wicked ways and live." (Ezekiel 18:23)

Be still and know.....

2011-04-30T00:29:00.001+02:00

How simple does this sentence sounds..... still I find it dificult to do or to be....
This year I hear it a lot. And I do long to enter into the silence ...
He is waiting... there not condemnation, no rejection.... His eyes .....
And sometimes there is this occasion where I am out of my normal envirement. No laptop, no guitar, no bass, away from home.... enough time to enter in.... and still.... I walk in circles....

A part of me wants to enter in... run into.... sit, be slient.... not do but be....
I'm getting there.... but somehow to enter into.... is tough..... how do you be slient.... ???
What is meditation ?? Yes I know the defenition, my brain knows... my spirit does.... but the rest is restless.... restless to be without rest.... hmmmm......

These are just some thoughts.... I needed to write it down....

- Posted using BlogPress from my iPad

bruiloft in Engeland

2011-04-29T21:28:00.001+02:00

Daar zit je dan. In Stratford upon Avon, waar ??.... in de buurt van Birmingham. Shakespear country
Waarom ? ....
Daarvoor moeten we 7,5 jaar terug.... 7.5 jaar geleden zat ik samen met zo'n 30 anderen in Matamata, New Zeeland. We volgden daar een DTS en zo ontstond er vriendschap.
Nu is er een soort kleine reunie, omdat Abi morgen gaat trouwen.
Zonder het afgesproken te hebben bleek dat ik dezelfde vlucht had als Miranda en haar man Joe. Miranda en Joe wonen in de VS. En met alle vluchten naar Birmingham..... hadden we dus dezelfde vlucht.
En waar kan je nu het best Amerkanen vinden op Schiphol.... yup... bij Starbucks..... :-)

Het rijden in Engeland was even wennen. Gelukkig werkt mijn TomTom hier, en Miranda en Joe reden achter mij, met hun GPS.... Aan de linkerkant van de weg rijden... is wennen.... maar het lukte.... en we arriveerden veilig op de plek waar Abi met Oli gaan trouwen.
Dus vanmiddag was een kleine reunie. Enne.... de moeder van Abi herkende mij.... Abi's moeder is tijdens de DTS een week daar geweest.... En tja.... als grap heeft elke jongen van de DTS destijds een aanzoek gedaan.... waarom.... om Abi te plagen....
nu 7.5 jaar later kreeg ik het terug... De eerste herinnering die haar moeder ophaalde was.... dat was 1 van de jongens die een aanzoek deden.... dus..... wat een binnenkomer.... :-)
Vanmiddag hebben we met zijn 5-en gelunched.... Miranda reed fantastisch ..... de wegen hier zijn krap en onoverzichtelijk.....

Nu, nu zit ik in een hotel, TV aan, stille tijd (zonder TV)....
ow..... enne .... mijn auto heeft zo'n fantastisch slot.... met afstandbediening..... yup... een uitvinding voor mij.....

Ik heb vandaag de feesttent gezien.... de gastenlijst, wie waar zit.... en dan besef je hoe speciaal dit is.... en hoe gaaf..... goeie herinneringen die terugkomen.... en dat je nu hier een bruiloft mag meemaken.... en even weer met elkaar connecten na 7,5 jaar.

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:stratford upon avon

Foto verslag van NO locatie

2011-04-07T11:33:00.000+02:00

Ik zat net te denken dat YWAM New Orleans ook een website heeft met foto's van de outreach.....
Dus laat ik eens even de link posten....

http://www.ywamneworleans.com/Mardigras2011.htm

re-entry

2011-03-20T17:23:00.000+01:00

De eerste week zit er weer op. De eerste week terug in Nederland met mijn 'normale werk'.
Wat een tegenstelling.

De laatste dagen zat ik vaak te denken, ik moet nog 1 stukje posten op mijn blog, even om het verhaal af te maken over New Orleans. Dan is het hoofdstuk afgesloten....
Maar dat lukt me dus niet.

Was het het dan niet waard ?... Zeker wel. Het was een hele gave tijd. nou ja.... niet alles dan..... en toch wel. God's vijand aan het werk zien, is iets wat ik niet echt tof vind. Echt smerig hoe die kl....zak te werk gaat. Tof, ja dat wel, tof om te weten dat alleen al het feit dat je er bent, het feit dat je een kind van God bent, licht in de duisternis brengt. En daar hoef je niks voor te doen. Je bent het gewoon.
Tof, om 7.500 km te reizen en daar christenen te ontmoeten die daar ook dat Licht willen zijn.
Die paar lummen meer ......

Ik heb mogen meemaken, ondergaan, zien hoe satan ons aan het aanvallen is, verdeeldheid probeert te brengen, je minderwaardig probeert te laten voelen, je .......
Ik denk dat er niemand in de groep was die geen moment gehad heeft van "wat doe ik hier?".... "Wie ben ik, dat ik hier moet zijn".... "Wat kan ik nou hier doen".....
En toch heeft het zin gehad.

Nieuwe vrienden gemaakt. God in elkaar ontdenkt, elkaar bemoedigd, aarbeien mogen geven, muziek mogen maken waar zwervers van genoten,.... mogen bidden, God mogen aanbidden, zelfs op een smerig en donker feest.
Er is niks mis met feesten, God heeft het zelfs bedacht.... en ik geloof dat Hij zelfs de grootste feestganger kan zijn, en zeker dat het grootste feest nog zal komen. Namelijk het bruilofstfeest van Zijn Zoon Jezus Christus. (Looking forward to it..... Jesus, when are You coming back ?? )

Mardi Grass (zeker de dinsdag) is een smerig feest, een feest waarin uiteindelijk God belachelijk gemaakt wordt over de rug van de mensen.

Nadat ik weer in NL geland ben (lichamelijk dat is), heb ik het weekend met vrienden doorgebracht en zijn we naar onderwijs van John Paul Jackson geweest. En samen met DEW God aanbidden. Dit was echt een top weekend..... relaxed..... veel geleerd.... God groot mogen maken..... nieuwe vrienden ontmoeten..... echt een goeie tussenstop....

En nu....
Om eerlijk te zijn, geen idee.....
Afgelopen week heb ik toffe reacties gehad op mijn blog, echt bedankt.... ze waren bemoedigend... soort diamanten voor me..... en gaven me bevestiging over het besluit om te gaan naar New Orleans.... Dank je wel !!!!!
Nu na een week werk, terugkijkend, merk ik dat het lastig voor me is..... een soort van terugkeer van de ene realiteit naar de andere 'realiteit' ..... Op het zelfde moment weet ik dat ik geborgen ben in Hem (staat zelfs in mijn dooptekst..... )....
Vragen lopen door mijn hoofd, "wat doe ik hier ?", "En nu?", "Hoe gaat het met Maggie ?" .....
Ergens op mijn blog heb ik geschreven over de gevaarlijkste plek voor een soldaat en ik denk dat ik nu op zo'n plek ben..... (effe voor de duidelijkheid..... dat is dus niet letterlijk bedoeld.... !!!! ..... )

Bedankt

Bedankt voor het lezen van mijn posts, zeker over mijn tijd in New Orleans.
En als je gebeden hebt naar aanleiding van deze blog, dank daarvoor, dank dat je tijd genomen hebt om samen met mij en anderen deel te maken van dit avontuur.
Ik bid je Gods zegen toe. Die 7.500 km tussen jouw en mij toen ik in New Orleans was, maakt voor God geen verschil, samen hebben we dit mogen doen. Bedankt dat je mee deed.

Een klein gebedspuntje (tja..... ik ben een mens, wil altijd afsluiten met een gebeds puntje...)
- bescherming, tijd en ruimte om heel dicht bij God te zijn.
- en nu ?, waar nu naar toe ? Wat mag ik doen ? Waar gaat de wolkkolom nu naar toe ?
- Maggie, dat God haar aanraakt, beschermt, dat zij de stem van God mag horen en naar Hem toe rent, dat God mensen op haar pad brengt om haar uit die ellende te halen, waar ze nu in zit......

Oke..... als afsluiting
Bedank God, voor wie Hij is, voor zijn bescherming tijdens dit avontuur, voor ......

Location:Boekeloseweg,Hengelo,The Netherlands

terugreis

2011-03-09T22:44:00.001+01:00

Zo, nu is het zitten en wachten, wachten en zitten.
Vanochtend ben ik nog even naar de French Quarter geweest. Ik was benieuwd hoe het er nu is, vlak na Mardi Grass, en ik hoopte ook dat ik Maggie zou tegenkomen.
Jammer genoeg was Maggie er niet.

De French Quarter was rustig vanochtend, schoonmakers waren de troep van de laatste dagen aan het ophalen. Het was goed om ook dit te zien. Vooral na gisteren.
Gisteren, Mardi Grass, was één grote gekte.
Het voelt dubbel, ik ben blij dat ik ook Mardi Grass (de dinsdag) heb meegemaakt, de ervaring, weten waar de dagen ervoor naar toe leiden.... maar nee.... dank je.... ik zou er niet zomaar naar toe gaan. Het was echt ziek en smerig.......

Nu, zittend op New Orleans airport, kijk ik terug op een goeie tijd. Het is gaaf om weer met vrienden op te trekken, die je 1x per jaar ziet.... haha wie had dat gedacht.....
En nu weer nieuwe vrienden, in iedergeval een gave groep mensen ontmoet, de studenten van de WISE training, en de staf van YWAM New Orleans.

Het was het zeker waard om hiervoor op 'vakantie' te gaan.... en ja ik zou het zo weer doen....

Nu.... nu relaxen op de terugvlucht... boek lezen (the ultimate treasure hunt), film kijken..... ogen dicht......

hmmmm..... nog zoveel te zeggen, en ook weer niks..... later komt er meer..... tot dan.....

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Airport Rd,Kenner,United States

humbled

2011-03-08T17:38:00.001+01:00

Het is hier nu 10.25 in de ochtend op dinsdag 8 maart.
Gisteravond was een interessante avond. En niet de avond die ik verwacht had.
Als je mijn blog een beetje gevolgd hebt, dan heb je gelezen over Maggie, het gipsy meisje met de accordeon.
Donevon en ik waren gisteren van plan om haar weer op te zoeken, ik wou haar een foto van haarzelf geven, met achterop wat bemoedigende teksten. En ik hoopte dat we haar daar uit die omgeving konden weghalen. Donevon hoopte een stel die hij hier al vaker ontmoet had, weer te ontmoeten en samen met hen uit eten te gaan.

En onze plannen vielen in het water, Maggie was er niet.... Stacy en Cat waren er niet....
hmmmm..... best balen..... we hadden allebei het idee dat God ons naar hen toe stuurde, en nu dit.... ze waren er niet..... ouch....
Ik blijf voor Maggie bidden, misschien zie ik haar vandaag.... en ik bid dat God iemand anders ook naar haar toe stuurt....

Misschien hadden we de dag ervoor er meer moeten zijn.... misschien.....
hmmmm......
En dan ga je je dus schuldig voelen,dat je niet je best gedaan hebt..... en dat is dus ook een manier om door satan aangevallen te worden.....

Donevon en ik hebben later op Jackson square onze gitaren gepakt, en God aanbeden... onze gedachten in de worship gelegd.... grappig wat er dan gebeurt. Zo maar uit het niets komen mensen op je af, meestal zwervers, die van je muziek genieten. Wat cool was. Want dan kan je ook woorden van leven over hen heen zingen......

Vanochtend is Donevon vertrokken, op weg naar huis. Van het team dat hij bij elkaar kreeg ben ik nu de enige over.
Dus vandaag trek ik op met de WISE school, (iets wat we eigenlijk al de hele tijd deden). Het is een gave groep studenten, en voelt als een groep waar ik in pas....
Zij vertrekken morgenochtend vroeg, en ik wordt door John (een staflid van YWAM New Orleans) 's middags naar het vliegveld gebracht..... en dan begint de terugreis......

Ik heb veel geleerd hier, veel gezien, ben dankbaar dat ik hier kon zijn....
en ben dankbaar voor de reacties van vrienden, familie, gebeden.... etc....

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Whitney Ave,New Orleans,United States

zondag

2011-03-07T08:06:00.001+01:00

Er is veel gebeurd. te veel om nu te schrijven. Maar ik wil in iedergeval één situatie hier neer zetten.
Het gaat om Maggie. Wij (Donevon, Gus Michelle, en ik ) hebben gisteren een Maggie ontmoet. Maggie is een meisje van 17 en speelt accordeon en leeft als een gipsy.
Ze is erg musicaal en probeert geld te verdienen op straat.

Wij hebben gisteren een poosje geluisterd naar haar muziek, met haar gepraat... wat water gegeven..... Later op de avond vertelde Donevon dat hij het idee had om haar uit te nodigen voor eten. Ik had dus ook datzelfde idee..... we dachten allebei, waarom hebben we dat daar niet even elkaar verteld.....grrrr.....
Dus vandaag zijn we haar weer gaan opzoeken. Ik de supermarkt had ik een doos aarbeien gekocht, die voor haar bedoelt waren. één van onze doelen vanavond was om Maggie mee uit eten te nemen.
We troffen Maggie aan op dezelfde plek als gisteren, alleen was ze nu vergezeld door een groep 'vrienden' .... dus het uit eten gaan met haar ging niet door. De aarbeien daar integen was een schot in de roos.....
We weten nog steeds niet exact waarom we zo veel om haar geven, hopelijk krijgen we daar nog duidelijkheid in. Morgen gaan we (Donevon en ik) haar opzoeken, ws. hebben we dan weer aarbeien bij ons... en we willen daar, of op een afstand voor haar bidden.... zij moet echt uit die wereld.... vandaag leek ze al meer onder invloed van drugs dan gisteren.... en ik ben bang voor morgen, voor haar.....
Mijn vraag, zou je voor haar willen bidden, en voor ons.... dat we gevoelig zijn..... zien wat God de Vader doet en dan doen......

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Leboeuf St,New Orleans,United States

2011-03-05T16:28:00.001+01:00

Goeiemorgen, hier is het 9 uur in de ochtend. en het huis wordt net wakker.Gisteren ( vrijdag)

was de eerste volle dag hier. Het was een dag van kennismaken. Bijpraten, boodschappen doen.... verjaardag vieren en de French Quarter verkennen.
Donevon en ik moesten nog wat praktische zaken regelen, fruit kopen, een AT&T pre-paid sim kaartje halen, zodat ik de komende dagen ook via een US gsm nummer bereikbaar ben....

Donevon en ik hebben gistermiddag, spontaan, voordat het WISE team New Orleans zou ingaan, voorgesteld om even een tijd te gaan worshippen. Eigenlijk ging het zo, we wouden nog naar AT&T, en we zaten in de auto, toen Donevon met het idee kwam om voordat het WISE team zou vertrekken, samen God te aanbidden.... dus stapten we uit de auto... gingen terug naar binnen en stelden het voor....
We hebben toen mogen worshippen, bidden, elkaar mogen bemoedigen.
dat was erg tof.
Er is zoveel te vertellen, en ook weer zo weinig, ik heb geen idee wat .......

Gisteravond heb ik Gus en Michelle ontmoet, het voorgangers echtpaar van de gemeente waar Donevon naar toe gaat. We zijn met z'n 4-ren naar de French quarter gegaan, en de omgeving daar verkend.

Voor Donevon en mij was het een plek van herkenning en voor Gus en Michelle was het de eerste keer hier.
Wij logeren in een huis in Algiers point, om naar de French Quarter te gaan moeten we de veerboot nemen naar Canal Street. Met de skyline van New Orleans als uitzicht.
Het was tof om zo met elkaar door het gebied te lopen. En triest om mensen tegen te komen die compleet dronken zijn..... en dat zullen we de komende tijd nog wel meer tegenkomen.....
Het contrast is groot, vanaf een kruising op Bourbon street (het centrum van het feest) zie je de achterkant van st. Louis Cathedral..... met deze schaduw .....een beeld van Jezus met zijn armen wijd open. Wat een contrast... of nee.... eigenlijk niet.....Jezus met de armen open..... niet veroordelend..... maar tonen van compassie ...... demonstrate compassion....

vandaag,
Vandaag, eerst ontbijten, dan worship & teaching..... in de middag chillen, voorbereiden. ..... en aan het eind... op weg naar Mardi Grass.....
tot de volgende blog......
- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Whitney Ave,New Orleans,United States

post-WISE

2011-03-04T22:07:00.001+01:00

Duzzzzz....
Ik ben net 1,5 uur binnen....
Het huis delen we met de WISE school van YWAM Denver.
Echt gave lui....
Ze wouden een gezelschapspel doen.....
Niet schrikken.... Maar het gaat als volgt.
Één persoon zit met het gezicht naar de muur, ogen dicht.
In de groep wordt één persoon aangewezen waarover die andere gaat bidden, God gaat vragen wat Hij over deze persoon wil zeggen.
En hoe gek het ook klinkt..... Veel van de woorden die over iemand uitgesproken worden kloppen.
Zo is er voor mij gebeden. Deze lui kennen mij dus niet..... Maar de meeste woorden waren bingo....
En toen ik voor iemand ging bidden, terwijl ik niet weet wie, was het ook bingo.....
Whaaaaa....... Het verstaan van God's stem......
Goed...... En dat is het begin van deze week......

Ik heb het idee, dat deze week echt interessant wordt. Een grote kans ligt om God aan het werk te mogen zien.....
De keerzijde is dat Satan dit probeert te blokkeren...... En mij onderuit wil gaan halen.... Gebed is dus welkom....

Ik probeer op de blog mijn ervaringen te delen..... Hoop dat het overkomt......

- Posted using BlogPress from my iPad

Onderweg

2011-03-04T01:09:00.001+01:00

Onderweg.... Ergens tussen Amsterdam en Minneapolis, kijkend naar een film. Keuze uit 'chronicles of narnia', 'the King Speach', inception.... Oftewel .... Genoeg keuze...
Ik ben nu aan het kijken naar "the King Speach", en geniet..... Ben benieuwd hoe die eindigd....

En dan vergeet ik rapunzel, .... Alleen heeft deze Chinese ondertiteling...... Vraag me niet waarom..... En nee.... Ik kan het niet lezen.... Het geluid is wel in Engels.....
Ach het is Disney..... Dus genieten....

Nu zit ik in New Orleans, op het vliegveld.
Net contact gehad met Donevon. Zijn vlucht is gecanceld en hij rijdt nu met de auto.... Een rit van 6 uur.
Ik ga dus nu naar de french quarter, naar de veerboot..... En dan iemand van YWAM ontmoeten.....

- Posted using BlogPress from my iPad

Adieu, auf wiedersehen, goodbye

2011-03-03T08:50:00.001+01:00

Zo, zittend wacht ik het moment of om door de slurf naar het vliegtuig te lopen.
Ik vertrek :-)
Even wat belletjes gepleegd, mijn stem laten horen..... En dan uren zitten, film kijiken, boek lezen, slapen, eten, drinken..... Op weg naar New Orleans.

Mijn hotel is goed bevallen. Wel licht geslapen, wantrouwend naar je wekker, terwijl deze nog nooit verstek heeft laten gaan.... Ik zit vreemd in elkaar ( ja knik maar even.... Achter dat beeldscherm.... :-) )
En.... De security check bestond uit een body scan.... Vergeten te vragen of je er een foto van krijgt....maar goed... Gister is er waarschijnlijk wel 1 gemaakt. 80 rijden waar wegwerkzaamheden zijn aangegeven in de buurt van Schiphol == FLITS....

Welke boeken ?
Als God je hart breekt ( yup Hè Does that..... )
THE ultimate treasure Hunt - Kevin Dedmond ( volgens mij het thema van deze trip )

Nou.... De volgende blog zal komen vanaf de andere kant van de atlantische ocean...

Location:Sloterweg,Badhoevedorp,The Netherlands

su........l

2011-02-28T23:58:00.000+01:00

Ik hoop dat ik de enige ben.... en toch ook weer niet.
Vanavond was weer zo'n avond. Ja zo'n avond.....

Eén van mijn rituelen is hoe ik uit mijn auto stap. En in dat ritueel zit een valkuil.... eentje waar ik al vaker in getrapt ben. En dat is mijn autodeur opslot doen, zonder sleutel....
Waardoor de kans bestaat dat ik de autosleutel in het contact kan laten zitten, en deze dan veilig achter slot en grendel in de auto heb....
Nu is dat nog niet zo erg.... maar, als je dan de reservesleutel al kwijt bent......

Nu is advies heel makkelijk, doe de auto deur op slot met je sleutel.... en dat advies, daar is geen speld tussen te krijgen..... maar ..... dat is hoofdkennis.... en het schiet geen wortel.... ik wil het wel wortel laten schieten........ zucht.......

Eén ding wat ik nu wel aan mij merk is dat ik minder boos op mijzelf ben.... ik ben wel boos, enzo... en verwens me bijna allerlei dingen.... maar net alsof dat niet blijft hangen.... (gelukkig)..... en daar wordt ik dan bijna boos over.... boos omdat het net lijkt alsof het me niks meer doet....

Vreemd hoe zo iets stoms...... je confronteerd met hoe je naar jezelf kijkt....
Het is dom van me... om die autosleutel in de auto te laten.... (of de andere kwijt te raken)....
Maar goed... dat is gebeurd.... ik kan daar wel over blijven nadenken, maar daardoor krijg ik die sleutel niet terug.... dus zoeken.... ander oplossingen verzinnen..... met als resultaat.... dat ik de sleutel weer heb.

Maar nog gemener zijn de woorden die mij naar beneden proberen te halen.... tja... het was stom.... dom.... maar dat zegt nog niks over wie ik werkelijk ben.... en ik moet die begrippen dan ook maar niet die aandacht geven waarom ze schreeuwen.... Want dat werkt alleen maar als vergif....

leerpunt.... autosleutel in de hand hebben als ik uit de auto stap....
gebedspunt..... mijn identiteit blijven putten uit die Ene Bron.... en niet door woorden me laten intimideren....
praktische mogelijke oplossing..... sleutel bijmaken, sloten vervangen door el. sloten.....
niet meer auto rijden....

Geschrokken

2011-02-26T18:43:00.001+01:00

Op Facebook las ik een post over een Nederlander bij YWAM in Kenia.
http://www.ywamlife.com/News/Archive/YWAM-Athi-River-Mourns-Loss-of-Missionary

Pfffff...... Heftig..... Een open deur om je te vragen ervoor te bidden.
Maar toch, bij deze.....

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Boekeloseweg,Hengelo,The Netherlands

nog 6 nachten slapen

2011-02-25T08:57:00.000+01:00

Een blog posten is best wel leuk, alleen het verzinnen van een titel....
Dus de kans dat de titel de lading dekt....

Maar goed.... de volgende stap is gezet.... een parkeerplek gereserveerd voor mijn trouwe opel corsa. En wel in de buurt van schiphol. Wat handig is, anders wordt het zover lopen ....

Het zal waarschijnlijk ook goedkoper kunnen, enzo.... maar ik kan dus lekker naar Schiphol rijden, parkeren, shuttle naar het vliegveld, inchecken ,paspoort controle, wachten.... wachten..... security check (dit keer handbagage goed thuis controleren op voorwerpen die niet meemogen....)..... slurf.... uren zitten in vliegtuigstoel....

Eerst nog even een paar dagen werken, weekend, geluidstechniek, ontmoeting met vrienden
alvast informatie inwinnen over evenement ruimtes in hengelo.... waarvoor ?.... well..... keep following this blog..... and you'll find out....

Voordat ik naar New Orleans vertrek, probeer ik op deze site nog een gebedslijstje op te stellen. Als je het interessant vind en leuk om te bidden voordit avontuur, dan kan dit lijstje je wat input geven... (naast de stukjes op mijn blog)....
En ik hoop in New Orleans ook op mijn blog te kunnen posten.....

maar goed, eerst nog 6 nachtjes slapen......

wijze raad (alweer)

2011-02-21T21:47:00.001+01:00

De afgelopen week was weer een interessante (ach eigenlijk heb ik weinig niet interessante weken, het duurt alleen even voordat ik dat door heb :-) )
Ergens is er weer een knop omgegaan, welke geen idee... en hoe.... lastig om dat uit te leggen.
Maar wel leuk om mee te maken.

Een onderdeel is zeker het feit dat ik volgende week op outreach ga naar New Orleans, en daar ook weer vrienden zal ontmoeten. Spannend, maar ook gaaf. Ik zie uit naar wat God gaat doen, waar en in wie ik Hem mag zien. En ervaren dat in een donkere plek, waar Hij niet het middelpunt is, je toch Hem kan aanbidden, anderen mag bemoedigen.

Vorige week maandag gaf iemand mij een wijze raad....
Mijn passie, droom is om God te blijven volgen, om niet vanuit een werknemer - werkgever houding voor hem te leven, maar als een kind van God, een vriend....

ok... de wijze raad was.....
(grappig .... het verwoorden van wijze raad is lastig, terwijl het wel bleef hangen)
Ga ik mijn energie en tijd hoofdzakelijk besteden aan het verbeteren van mijn omstandigheden, of aan mijn relatie met God

Ik weet het , dat is voor iedereen anders.....
En dat hoort ook zo, want ook al zijn we van dezelfde God, Hij heeft met iedereen een persoonlijke relatie (vraag me niet hoe..... te complex... niet te vatten.... wel gaaf).... en in die relatie wil ik investeren... niet om een wit voetje te halen.... gewoon.....

Demonstrate Compassion

2011-02-19T17:22:00.000+01:00

vlieg routes

Het is alweer midden februari,
en als ik al met goede voornemens bezig was, dan is er in ieder geval één gesneuveld. Namelijk deze blog frequent bijwerken.

Over 2 weken vlieg ik voor een kleine week naar New Orleans... he wat ??, Ja je leest het goed.

New Orleans.
De plaats van ... Katrina, slavenhandel, Jazz, mooie franse bouwstijl, de film Deja Vu en..... Mardi Grass.

Tijdens mijn verblijf, afgelopen september, in Denver vroeg een vriend van mij of ik wou nadenken of ik mee wilde doen aan een outreach naar Mardi Grass.
Tijdens mijn 1e trainingschool in YWAM Denver (WISE) zijn we met de hele school op outreach (zendingsreis) naar Mardi Grass gegaan.
Het idee is dat hij met een groepje vrienden weer naar Mardi Grass gaat.

Wat we gaan doen ?
Mardi Grass is carnaval. Maar in de overtreffende trap. (tip: ga niet zoeken op foto's ervan.... )
Er komen veel mensen die alleen maar willen feesten, dronken worden, weinig kleding aan hebben ....
Tijdens de WISE school zijn we dus voor een aantal dagen naar New Orleans gegaan, om daar door God gebruikt te worden om zijn verlangen naar de mensen zichtbaar te maken,
Dus 's avonds en 's nachts lopen wij rond in het feestewoel. Aan God vragen waar hij ons daar hebben wil, of er mensen zijn die we moeten ontmoeten..... oftewel een soort uitzending van de 70.... zoals Jezus dat met zijn dicipelen deed..... en da's best wel eng.
Er is geen programma, geen ingestudeerde sketches.... wel een groep mensen die verlangen naar meer van God, die daar willen bidden, muziek maken, een hand uitsteken naar de andere mensen.....

Ik heb er vet veel zin in, waarom.... omdat ik benieuwd ben naar wat God wil gaan doen, en hoe mij dat ook weer veranderd....

Demonstrate compassion, an intro

2011-01-29T23:36:00.003+01:00

- Posted using BlogPress from my iPad

Location:Boekeloseweg,Hengelo,The Netherlands

2010-12-29T10:08:00.004+01:00

Vandaag een nieuwe ervaring.

Ik mag Marcelo aka M Jock ondesteunen met mijn basspel op het afterbeat festival in Veendam.
Vet zin in.... regea stijl, fun op het podium.....

3 jaar geleden

2010-12-09T11:30:00.000+01:00

Beetje gekke dag. Het leven gaat gewoon door, en je hebt bezig met de dingen waar je mee bezig bent.
En toch is het niet helemaal normaal.
Drie jaar geleden, een dag die je bij blijft. Het verlies van 2 vrienden, een tragedie op de campus van YWAM Denver. Je ouders opbellen met een vreemde mededeling. Het begin van het geloven van een leugen (zie deze post )

Vaak sta ik er niet bij stil. En de vraag is ook hoe en of je er elke keer bij stil moet gaan staan.
Maar het komt wel af en toe in je gedachten.
Daarom deze post.
Tiffany en Philip kende ik allebei van mijn tijd in Denver. Heel erg close was ik niet. Maar we hadden wel iets gemeenschappelijk, de visie, missie van YWAM Denver.
Af en toe kon ik mij ergeren aan Philip, hij was trots op het feit dat zijn voorouders uit Duitsland kwamen. En omdat ik uit Nederland kom, en een beetje duits kan, begon hij te pas en te onpas in het duits tegen mij praten. Ik had dan zoiets, doe normaal, leuk voor je....
tja.... het liefst zou ik me er nu vandaag no aan willen ergeren, maar ja... dat kan niet meer....

Iets anders wat ik niet realiseer is wat het met mijn ouders, zus en zwager heeft gedaan. Je praat er wel eens over, en de eerste web episode van jesusfreaksmovie was ook daarin een goeie aanleiding.
Maar het is en blijf vreemd.

Vandaag kwam ik deze wiki pagina tegen.
http://en.wikipedia.org/wiki/2007_Colorado_YWAM_and_New_Life_shootings
Een trieste collectie van feiten.

Toch heeft deze tragische gebeurtenis ook veel goeds gebracht. De jesusfreaksmovie is daarvan wel een voorbeeld, en voor mij persoonlijk (zie mijn ander post) heeft het mij ook dichter bij God gebracht en steviger in mijn schoenen gezet.
En dit is een voorbeeld van het karakter van God. In de bijbel zegt Hij dat hij alles ten goede doet medewerken Romeinen 8:28 ...
Daarmee zeg ik niet dat het Gods plan was dat deze tragedie zou gebeuren. Maar dat hij deze tragedie wel gebruikt heeft en nu nog gebruikt als iets goeds....

Het zet iniedergeval je kijk op de wereld op zijn kop, en relativeert de snelheid en prioriteiten in het westerse leven.
Gelukkig, zal ik ze weer ontmoeten... samen met nog meer mensen die ik mis.
Wanneer Jezus terugkomt, :-) (wat zal dat alles op zijn kop zetten.)
Dan zie ik ze weer, en begint een realiteit die nu lastig te bevatten is.

Mocht je deze post lezen, en denken waar heeft die gozer het over... reageer dan....
Mocht je Jezus niet kennen, niet persoonlijk, en helemaal niet bezig zijn of beseffen dat er een God is die je wilt ontmoeten, die je persoonlijke relatie met je wilt hebben, dan zou ik je een tip willen geven:
Probeer het, probeer Jezus te ontmoeten door te bidden (uit te spreken) "Jesus, ik ken U niet, ik weet nog niet eens zeker wat ik met U moet, maar ik ben wel benieuwd naar U. Wie bent U ? Ik wil U ontmoeten."
....... ik zou er nog veel meer over willen vertellen... maar weet niet zo hoe ik het in woorden moet uitdrukken.... dus laat ik het hierbij....

reflection

2010-12-07T16:58:00.004+01:00

Proverbs 27:19 As water reflects the face, so one’s life reflects the heart.

Deze bijbeltekst kwam ik vandaag op facebook tegen, en trof me.
De tekst zegt niks over wat de reflectie is, oftewel hoe je leeft.
En, hmmm..... hoe moet ik dit verwoorden.
Mijn wens, gebed is dat de reflectie die mijn leven geeft (en achterlaat) een reflectie is van de passie en glorie van de allerhoogste God. Dat mensen die ik ontmoet mij vergeten, maar wel iets van deze God gezien hebben, waardoor ze geboeid, gefascineerd raken en op zoek gaan naar Hem.
En voor de duidelijkheid, met Hem bedoel ik Jezus Christus.

Dat is wat deze tekst bij mij omhoog brengt